W obiektywie

Już od trzech tygodni mamy jesień, a róże, pomimo nocnych chłodów, nadal kwitną. Do tego następne, jeszcze w pąkach, czekają w kolejce, by też zabłysnąć urodą. Te piękne kwiaty cenione były już w czasach starożytnych – od Chin poprzez Bliski Wschód po Grecję i Rzym. Wszak róża była jednym z atrybutów Afrodyty. Maria Pawlikowska- Jasnorzewska chyba pozazdrościła greckiej bogini pisząc wiersz „Róża”:

W tym parku pobladłym bez śmiechu i gości
przy róży rozkwitłej stoję.
Otośmy jedynymi świadkami piękności -
ja jej, a ona mojej.

Pomijając dramat „Róża” w którym motyw tego kwiatu przewija się w różnych znaczeniach i kontekstach, Stefan Żeromski użył słowo róża ponad dwadzieścia razy w różnych utworach. Przeważnie róża jest w nich pąsowa, chyba jego ulubiona. Taka też rosła przed domem pisarza w Nałęczowie.

Pożegnaliśmy lato. Za oknami coraz chłodniej, dni coraz krótsze ale świat robi się kolorowy. Wszystkie znaki na niebie i na ziemi mówią nam, że mamy jesień. Teraz jeszcze dość słoneczną, urokliwą, pełną fantastycznych barw i zapachów. Cieszmy się każdym dniem bo niebawem przyjdzie szara, deszczowa, trochę smutna. Obrazy ogrodów i lasów w barwach jesieni zatrzymane w kadrach Żeromszczaków można oglądać pijąc kubek gorącej herbaty z cytryną i miodem, zajadając placek ze śliwkami.

Zdjęcia: Krzysztof Wałecki, Zofia Pietraszek, Zbyszek Biegaj, Małgorzata Osterczy, Halina Czechowicz

Wernisaż wystawy "Szlakiem serca" -drugiej edycji projektu "Żeromszczacy artystycznie" zorganizowanej z okazji obchodów 300 -lecia I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach oraz 30-lecia Stowarzyszenia Absolwentów "Żeromszczacy". 

https://kielce.tvp.pl/95605560/szlakiem-serca-wystawa-absolwentow-i-lo-i...

https://kielce.naszemiasto.pl/kolejna-wystawa-zeromszczakow-otwarta-w-ka...

Zdjęcia: Biegaj Zbigniew, Czechowicz Halina, Traczewska Ewa, Witecka Karolina

Jesień czai się za progiem. Kwitną astry i wrotycz, żółkną liście, czerwienieją owoce berberysu, głogu, róży, aksamitnym granatem wabi cierpka jeszcze tarnina i trujące kiście dzikiego wina. Późne winogrona coraz słodsze, polne jeżyny rozpływają się w ustach. Pająki rozpinają sieci na roślinach, a niedługo wysnuwać będą babie lato. Mgły mamią w lasach. Coraz więcej czerwieni na krzakach, a niebawem będzie można powiedzieć za poetką, że czerwień kapie z drzew.

Jacek Jopowicz

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Jesień (Jesiennego krwotoku nic już nie powstrzyma)

Jesiennego krwotoku nic już nie powstrzyma.

Czerwień kapie z parku na ulicę...

jesień żyły sobie rozcięła

i blednie z zimna,

jak śmiertelnie senna

Eunice...

W przedostatnią niedzielę sierpnia wiatr pędził po niebie wyjątkowo dużo białych, chociaż niekiedy przyciemnionych chmur.

Kolorowy spektakl na kieleckim niebie w obiektywie Żeromszczaków

20.08.2026 r. Kielce

17 maja 2026 r. spotkaliśmy się na cmentarzu Starym w Kielcach, aby uroczyście oznaczyć grób porucznika Stanisława Wrońskiego tabliczką „GRÓB WETERANA” przyznaną przez Prezesa IPN Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

„Na podstawie art. 3 ust.11 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski (Dz. U. z 2018 r. poz. 2529) grób STANISŁAWA WROŃSKIEGO- uczestnika wojny polsko – bolszewickiej, żołnierza 2.Korpusu Polskiego, zmarłego w 1978 r., położony na cmentarzu parafialnym „starym” w Kielcach, został wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski (numer ewidencyjny – 12273)” czytamy w zawiadomieniu, otrzymanym przez Stowarzyszenie „Żeromszczacy”, które wnioskowało o wpis do ewidencji i objęcie ochroną. Tekst ten odczytała, po powitaniu przybyłych prezes „Żeromszczaków” Zofia Pietraszek.

Wiosenne pozdrowienia dla wszystkich Żeromszczaków

W dzień słońce przygrzewa, w nocy łapie lekki mróz, ale pierwsze kwiatki już kwitną. Krzaki leszczyny na żółto obsypane - one potrafią kwitnąc nawet w lutym. Przy odrobinie szczęścia można w lesie trafić na przebiśniegi, a te, jak ich nazwa mówi, potrafią wydostać się spod śniegu. W tym roku bardzo wcześnie pokazały się przylaszczki, za to trudno trafić na zawsze je wyprzedzający fioletowy wawrzynek wilczełyko. Nie ma na razie żółtych podbiałów, a mrówki jeszcze smacznie śpią. Niebawem, kiedy trafimy w lesie na ich kopiec, zauważymy ruch, przystańmy i posłuchajmy głosu mrowiska. To nie żart.

Jacek Jopowicz